Geef je doelen smaak

Ik merk tijdens het schrijven (zie Over Proceschef) dat ik steeds terug kom op het doel. Waarom ben je iets aan het doen, wat wil je bereiken, waar wil je naartoe? Want pas als je doel duidelijk is kan je de keuzes die je moet maken toetsen aan het grotere geheel. In een project zijn er dagelijks keuzes die gemaakt moeten worden en als je geen beeld hebt van het grotere geheel, het doel, dan weet je niet of de keuzes die je maakt je de juiste richting op helpen.

Tot ik mij realiseerde dat ik echt een diepgaande hekel heb aan het opschrijven van doelen. Niet aan het hebben van doelen, maar aan het formuleren ervan. Waarom? Omdat die verrekte dingen zogenaamd “smart” moeten zijn. Ik heb al vele malen op doelen zitten puzzelen omdat ze Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdgebonden moesten zijn. En waarom? Omdat er dan aan het eind van het project gemeten kan worden of de doelen behaald zijn. En omdat er gemeten gaat worden kan je er maar beter voor zorgen dat ze acceptabel zijn voor iedereen en dat het realistisch is dat je ze ook gaat halen.

Kan smaak gemeten worden? Ja, er zijn laboratoria die dat met behulp van een massaspectrometer doen. Op basis van overeenkomende moleculen in ingrediënten wordt voorspeld of ze lekker bij elkaar zijn. Een soort smart maken van smaak dus. Omdat de ingrediënten volgens de meting bij elkaar passen kan het samen een fantastisch gerecht worden. O, en omdat het aantal juiste moleculen op een specifieke temperatuur het grootste* is moet de chocolade koud zijn en de schimmelkaas warm. En als we dan toch bezig zijn, een goed nagerecht moet ook zoet zijn en er moet iets knapperigs bij zitten. En het moet tussen de 145 – 155 gram wegen, mag zeker niet meer dan 350 calorieën bevatten (meer is echt niet acceptabel) en het moet in 15 minuten te bereiden zijn. Wordt ik hier enthousiast van? Nee! Ik wordt enthousiast bij het idee van het combineren van de twee ongewone smaken, ik wil experimenteren, kijken hoe ze het beste bij elkaar passen. Hoe ik er een fantastisch toetje van kan maken. Maar zodra “fantastisch” meetbaar en acceptabel gemaakt wordt, denk ik “laat maar ik neem wel yoghurt”.

Daarom, maak doelen met smaak!

Simpel: Beschrijf het doel zo simpel mogelijk. Je wilt dat je doelen begrepen worden.
Mmmmmmm: Denk na, reflecteer, fantaseer, droom. Voel het doel. Zorg dat het in je hoofd lekker wordt.
Ambitieus: Een gemakkelijk te halen doel is minder leuk om aan te werken en het geeft minder voldoening als je het gehaald hebt.
Activerend: Je moet aan de slag met doelen. Daarom is het handig als het doel er voor zorgt dat je er ook mee aan de slag wil.
Kraakhelder: Zorg er voor dat je doel kraakhelder is. Je hoeft niet per se te meten om te weten of je doel behaald is maar aan het einde wil toch wel weten of je het gehaald hebt. Hoe helderder je doel, hoe gemakkelijker dat is.appel smaak

P.S. Ik ben niet de eerste die de kriebels krijgt van smart. Kijk ook op http://www.markensteijn.com/smart.htm voor fuzzy doelen of op http://www.raamstijn.nl/eenblogjeom/index.php/categorie-1/870-op-zijn-rijnlands-smart-met-bart-stofberg voor smartt doelen (Ik heb ambitieus hier geleend).

* Dit is natuurlijk onzin.

 

Advertenties

One thought on “Geef je doelen smaak

  1. Pingback: PDCA v.s. CAKE | proceschef

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s